15 lat stosowania natalizumabu w terapii stwardnienia rozsianego — opis 15 przypadków klinicznych

Natalizumab, humanizowane przeciwciało monoklonalne przeciwko α4-integrynie, stanowi cenną opcję terapeutyczną w przypadku rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego i od 2006 roku jest szeroko stosowany w tym właśnie wskazaniu. Dysponujemy coraz większą liczbą danych, uzyskanych zarówno z randomizowanych badań, jak i z praktyki klinicznej, na temat wysokiej skuteczności i profilu bezpieczeństwa leku. Dzięki temu udało się zidentyfikować czynniki ryzyka postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii i opracować algorytm mający na celu jego redukcję, co zwiększyło bezpieczeństwo terapii. Stosowanie natalizumabu wydaje się też stosunkowo bezpieczne w trakcie ciąży — dane z dostępnego piśmiennictwa nie wskazują, aby ekspozycja na lek miała istotny wpływ na wynik ciąży. Nadal jednak brakuje odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań, więc w okresie ciąży natalizumab może być podawany tylko w razie wyraźnej potrzeby. Mechanizm działania leku sprawdził się także w dobie pandemii COVID-19. Większość chorych leczonych natalizumabem łagodnie przebyła infekcję i rozwinęła prawidłową odporność poszczepienną po szczepieniu przeciwko SARS-CoV-2. Autorzy przedstawiają opis 15 pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego leczonych natalizumabem w 15 ośrodkach na terenie całej Polski.

Źródło: Aktualności Neurologiczne