Rekomendacje

FILTRUJ
Słowa kluczowe arrow arrow
Kategoria arrow arrow

W najnowszym numerze Neurologii i Neurochirurgii Polskiej opublikowane zostały zalecenia grupy ekspertów Polskiego Towarzystwa Epileptologicznego, dotyczące terapii stanu padaczkowego. Artykuł autorstwa Jędrzejczak i wsp. zawiera, poza sformułowanymi zaleceniami terapeutycznymi, uporządkowane definicje dotyczące stanu padaczkowego oraz informacje dotyczące epidemiologii, etiologii oraz rokowania w stanie padaczkowym.

Amerykańska Akademia Neurologii (AAN) oraz Amerykańskie Towarzystwo Epileptologiczne (AES) opublikowało aktualizację swoich zaleceń dotyczących terapii lekoopornej padaczki, z uwzględnieniem nowych dostępnych cząsteczek. Autorzy sformułowali zalecenia wydając opinię jakie leki są skuteczne bądź prawdopodobnie skuteczne w poszczególnych sytuacjach klinicznych.

W 2004 roku Amerykańska Akademia Neurologii (AAN) i Amerykańskie Towarzystwo Epileptologiczne (AES) wydały po raz pierwszy zalecenia dotyczące stosowania nowych leków przeciwpadaczkowych w terapii nowo zdiagnozowanej padaczki. Wobec pojawienia się najnowszych randomizowanych badań klinicznych eksperci AAN uznali za celowe opracowanie aktualizacji tych zaleceń. Autorzy przede wszystkim postawili sobie pytanie: Czy klobazam, eslikarbazepina, ezogabina, felbamat, gabapentyna, lamotrygina, levetiracetam, lakozamid, okskarbazepina, perampanel, pregabalina, rufinamid, tiagabina, topiramat, wigabatryna i zonisamid są skuteczne w monoterapii u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką?

Piorunujący ból głowy to bardzo silny ból głowy o nagłym początku, trwający przynajmniej 5 minut. Przedstawiamy kryteria jego rozpoznania według III wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy (ICHD-III).

Brytyjski Narodowy Instytut Zdrowia i Doskonalenia Opieki (NICE, National Institute for Health and Care Excellence) regularnie publikuje zwięzłe, praktyczne zalecenia postępowania w poszczególnych jednostkach klinicznych. W 2017 roku wydane zostały zalecenia dotyczące postępowania w chorobie Parkinsona, w tym procedur diagnostycznych.

Grupa ekspertów Europejskiej Akademii Neurologii (EAN, European Academy of Neurology) i Europejskiej Organizacji Udaru Mózgu (ESO, European Stroke Organization) opracowała zalecenia dotyczące przedszpitalnej opieki nad chorym z podejrzeniem ostrego udaru mózgu.

Termin łagodne zaburzenia poznawcze (MCI, mild cognitive impairement) oznacza sytuację, w której pacjent doświadcza zaburzeń funkcji poznawczych, jedynie w niewielkim stopniu upośledzających jego codzienne funkcjonowanie. Schorzenie to od kilkunastu lat jest szczególnie intensywnie badane. MCI stanowią istotny czynnik ryzyka rozwoju demencji (zwłaszcza w przebiegu choroby Alzheimera) i być może jest to ostatni moment dla podejmowania działań protekcyjnych.

Zesiewicz T.A. i wsp. opublikowali zestaw miar jakości w opiece nad pacjentami z drżeniem samoistnym (DS). Opracowując je, zwrócono uwagę na farmakologię drżenia samoistnego, możliwości interwencji chirurgicznej, nasilenie drżenia, współwystępowanie zaburzeń depresyjnych i lękowych oraz wpływ choroby na jakość życia.

Przetrwały otwór owalny (PFO), stanowiący anatomiczną drogę prowadzącą powstały w krążeniu żylnym materiał zatorowy do tętnic, jest według niektórych powiązany z podwyższonym ryzykiem udaru mózgu. Zaobserwowanie tego związku epidemiologicznego zostało zinterpretowane jako szansa na skuteczną profilaktykę wtórną niedokrwiennego udaru mózgu — duże nadzieje wiązano z zabiegami zamykania przetrwałego otworu owalnego. Mimo to w 2004 roku Amerykańska Akademia Neurologii opublikowała stanowisko, wedle którego skuteczna metoda profilaktyki wtórnej udaru niedokrwiennego mózgu w populacji osób z przetrwałym otworem owalnym pozostawała nieznana. W 2016 roku opublikowano kolejną wersję tych zaleceń.

Włączanie leczenia przeciwdrgawkowego po pierwszym nieprowokowanym napadzie drgawkowym jest przedmiotem wielu wątpliwości neurologów. Czy korzystniejsze jest natychmiastowe rozpoczynanie terapii, czy należy czekać do kolejnego nieprowokowanego napadu? Czy wykrycie w badaniach obrazowych śródczaszkowych zmian patologicznych powinno wpłynąć na tę decyzję?