Rekomendacje

FILTRUJ
Słowa kluczowe arrow arrow
Kategoria arrow arrow

Dopuszczenie do leczenia w rdzeniowym zaniku mięśni nusinersenu wzbudziło olbrzymie nadzieje wśród pacjentów i ich rodzin. Jednocześnie bardzo wysoki koszt leczenia i związane z tym ograniczenia w dostępności terapii są powodem licznych kontrowersji.

W najnowszym numerze Neurologii i Neurochirurgii Polskiej opublikowane zostały zalecenia grupy ekspertów Polskiego Towarzystwa Epileptologicznego, dotyczące terapii stanu padaczkowego. Artykuł autorstwa Jędrzejczak i wsp. zawiera, poza sformułowanymi zaleceniami terapeutycznymi, uporządkowane definicje dotyczące stanu padaczkowego oraz informacje dotyczące epidemiologii, etiologii oraz rokowania w stanie padaczkowym.

Amerykańska Akademia Neurologii (AAN) oraz Amerykańskie Towarzystwo Epileptologiczne (AES) opublikowało aktualizację swoich zaleceń dotyczących terapii lekoopornej padaczki, z uwzględnieniem nowych dostępnych cząsteczek. Autorzy sformułowali zalecenia wydając opinię jakie leki są skuteczne bądź prawdopodobnie skuteczne w poszczególnych sytuacjach klinicznych.

W 2004 roku Amerykańska Akademia Neurologii (AAN) i Amerykańskie Towarzystwo Epileptologiczne (AES) wydały po raz pierwszy zalecenia dotyczące stosowania nowych leków przeciwpadaczkowych w terapii nowo zdiagnozowanej padaczki. Wobec pojawienia się najnowszych randomizowanych badań klinicznych eksperci AAN uznali za celowe opracowanie aktualizacji tych zaleceń. Autorzy przede wszystkim postawili sobie pytanie: Czy klobazam, eslikarbazepina, ezogabina, felbamat, gabapentyna, lamotrygina, levetiracetam, lakozamid, okskarbazepina, perampanel, pregabalina, rufinamid, tiagabina, topiramat, wigabatryna i zonisamid są skuteczne w monoterapii u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką?

Piorunujący ból głowy to bardzo silny ból głowy o nagłym początku, trwający przynajmniej 5 minut. Przedstawiamy kryteria jego rozpoznania według III wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy (ICHD-III).

Brytyjski Narodowy Instytut Zdrowia i Doskonalenia Opieki (NICE, National Institute for Health and Care Excellence) regularnie publikuje zwięzłe, praktyczne zalecenia postępowania w poszczególnych jednostkach klinicznych. W 2017 roku wydane zostały zalecenia dotyczące postępowania w chorobie Parkinsona, w tym procedur diagnostycznych.

Grupa ekspertów Europejskiej Akademii Neurologii (EAN, European Academy of Neurology) i Europejskiej Organizacji Udaru Mózgu (ESO, European Stroke Organization) opracowała zalecenia dotyczące przedszpitalnej opieki nad chorym z podejrzeniem ostrego udaru mózgu.

Termin łagodne zaburzenia poznawcze (MCI, mild cognitive impairement) oznacza sytuację, w której pacjent doświadcza zaburzeń funkcji poznawczych, jedynie w niewielkim stopniu upośledzających jego codzienne funkcjonowanie. Schorzenie to od kilkunastu lat jest szczególnie intensywnie badane. MCI stanowią istotny czynnik ryzyka rozwoju demencji (zwłaszcza w przebiegu choroby Alzheimera) i być może jest to ostatni moment dla podejmowania działań protekcyjnych.

Zesiewicz T.A. i wsp. opublikowali zestaw miar jakości w opiece nad pacjentami z drżeniem samoistnym (DS). Opracowując je, zwrócono uwagę na farmakologię drżenia samoistnego, możliwości interwencji chirurgicznej, nasilenie drżenia, współwystępowanie zaburzeń depresyjnych i lękowych oraz wpływ choroby na jakość życia.

Przetrwały otwór owalny (PFO), stanowiący anatomiczną drogę prowadzącą powstały w krążeniu żylnym materiał zatorowy do tętnic, jest według niektórych powiązany z podwyższonym ryzykiem udaru mózgu. Zaobserwowanie tego związku epidemiologicznego zostało zinterpretowane jako szansa na skuteczną profilaktykę wtórną niedokrwiennego udaru mózgu — duże nadzieje wiązano z zabiegami zamykania przetrwałego otworu owalnego. Mimo to w 2004 roku Amerykańska Akademia Neurologii opublikowała stanowisko, wedle którego skuteczna metoda profilaktyki wtórnej udaru niedokrwiennego mózgu w populacji osób z przetrwałym otworem owalnym pozostawała nieznana. W 2016 roku opublikowano kolejną wersję tych zaleceń.