Diagnostyka i terapia bezsenności w praktyce ogólnolekarskiej. Część II: Terapia bezsenności

Autor: Mariusz Siemiński, Łukasz Skorupa, Karolina Wiśniewska-Skorupa
Data publikacji: 29 Kwietnia 2019

Bezsenność ma zbyt wiele negatywnych konsekwencji (pogorszenie jakości życia, podwyższone ryzyko chorób krążenia, zaburzeń nastroju i funkcji poznawczych), by po jej rozpoznaniu nie zainicjować terapii. Dysponujemy niefarmakologicznymi i farmakologicznymi metodami terapii. Do metod niefarmakologicznych zaliczamy: psychoedukację w zakresie higieny snu, trening relaksacyjny, restrykcję snu, kontrolę bodźców oraz terapię poznawczą. W przypadku niepowodzenia metod niefarmakologicznych należy rozważyć terapię farmakologiczną. W leczeniu krótkotrwałym bezsenności można wykorzystać benzodiazepiny oraz agonistów receptora benzodiazepinowego. W leczeniu długotrwałym należy oprzeć się o stosowanie leków przeciwdepresyjnych o działaniu sedatywnym. Można się spodziewać, że w najbliższym czasie będą dostępne w Polsce substancje regulujące sen poprzez interwencję w układzie melatoninergicznym oraz oreksynergicznym.

Forum Medycyny Rodzinnej 2019;13(1):12-18.

Słowa kluczowe: bezsenność, terapia poznawcza, higiena snu, benzodiazepiny, leki przeciwderpesyjne, melatonina

PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU