Glikokortykosteroidy i memantyna w leczeniu zespołu przewlekłych neurologicznych następstw po ciężkim zatruciu tlenkiem węgla — opis przypadku

Autor: Julia Rudnicka-Czerwiec, Halina Bartosik-Psujek
Data publikacji: 04 Marca 2019

Tlenek węgla jest bezbarwnym, bezwonnym, pozbawiony smaku i niedrażniącym gazem, który często jest przyczyną zatruć u ludzi. W przypadkach krótkiej ekspozycji w małym stężeniu do objawów zatrucia zalicza się: bóle i zawroty głowy, osłabienie, nudności, zaburzenia orientacji i widzenia. W ciężkich intoksykacjach dochodzi do utraty przytomności, drgawek, śpiączki, a nawet zgonu. Opóźnionym następstwem ostrego zatrucia może być charakterystyczny zespół neuropsychiatryczny, cechujący się zaburzeniami funkcji poznawczych i osobowości oraz objawami psychotycznymi. Zasadniczym sposobem leczenia ostrego zatrucia są podawanie 100-procentowego tlenu, a także hiperbaria tlenowa. Problemem pozostaje terapia odległych powikłań neurologicznych. W artykule przedstawiono opis chorej, która uległa ciężkiemu zatruciu tlenkiem węgla powikłanym zespołem odległych objawów neuropsychiatrycznych. U pacjentki zastosowano terapię glikokortykosteroidami i memantyną. Steroidoterapia w połączeniu z memantyną może być skuteczną metodą leczenia zespołu odległych następstw neurologicznych. Konieczne są dalsze badania w celu opracowania wystandaryzowanych kryteriów postępowania w tych przypadkach.

Słowa kluczowe: tlenek węgla; glikokortykosteroidy; memantyna

Pol. Przegl. Neurol 2018;14(3):165-169.

PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU:

journals.viamedica.pl/polski_przeglad_neurologiczny