Zawroty głowy; przyczyny, epidemiologia, rodzaje i leczenie

Autor: Hanna Sienkiewicz-Jarosz, Konrad Rejdak
Data publikacji: 22 Sierpnia 2018

Zawroty dotyczą 5–10% populacji ogólnej, przy czym ich częstość wzrasta z wiekiem i po 65, roku życia osiąga aż 30%. Należy pa­miętać, że zawroty głowy są przyczyną blisko 1,5% hospitalizacji, gdyż często pojawiają się jako pierwszy objaw wielu schorzeń. Zawrotami określane jest subiektywne odczucie wirowania, koły­sania, braku stabilności lub braku równowagi. Ponadto zawroty są jednym z podstawowych objawów tak zwanego ostrego zespołu przedsionkowego, w którym konieczne dla wyników leczenia jest zróżnicowanie przyczyn między uszkodzeniami części ośrodkowej (jądra przedsionkowe, móżdżek, mózg) i obwodowej (narząd przedsionkowy) układu równowagi, jak również wykluczenie chorób somatycznych.

Postępowanie u pacjenta z zawrotami głowy jest ukierunkowane przede wszystkim na wykrycie przyczyny, co ułatwia wdrożenie leczenia przyczynowego, o ile jest ono możliwe. Równolegle waż­nym etapem leczenia pozostaje terapia objawowa ukierunkowana na łagodzenie objawów, które mogą być bardzo przykre dla pa­cjenta. Kolejnym ważnym etapem będzie oczywiście postępowanie rehabilitacyjne w celu poprawy funkcji układu przedsionkowego.

W ostatnich latach dokonuje się postęp w zakresie zarówno diag­nostyki, jak i leczenia, co przyczynia się do zmniejszania skutków tego ważnego objawu klinicznego u pacjentów.

Pol. Przegl. Neurol 2018;14(2):67-74.
PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU: www.journals.viamedica.pl/polski_przeglad_neurologiczny