Trombektomia u pacjentów z udarem o nieznanym momencie zachorowania

24 Maja 2018

Arsenał terapeutyczny możliwy do zastosowania w ostrej fazie udaru mózgu w ciągu ostatnich dekad istotnie się poszerzył. Do leczenia trombolitycznego dołączyła trombektomia mechaniczna. Nowe opcje neuroobrazowania pozwalają lepiej wyselekcjonować pacjentów rokujących poprawą po leczeniu udrażniającym tętnice mózgu. Zasadniczym ograniczeniem interwencyjnego leczenia udarów mózgu pozostaje czas, który minął między pojawieniem się objawów a przyjęciem pacjenta na oddział ratunkowy.

Escalard i wsp. opublikowali w majowym numerze European Journal of Neurology wyniki analizy efektów trombektomii mechanicznej u pacjentów o nieznanym momencie zachorowania. Do badania włączono chorych, u których stwierdzono objawy udaru po ponad 6 godzinach od momentu, gdy po raz ostatni widziano ich zdrowych.

Pacjenci przeszli badanie MRI mózgowia. Jako marker ostrego niedokrwienia uznano „mismatch” DWI-FLAIR. Nie stosowano kryteriów wykluczających z badania (np. wiek, wynik w skali NIHSS, wynik w skali Rankina) poza obecnością krwawienia śródczaszkowego oraz stwierdzonego krótkiego przewidywanego okresu przeżycia pacjenta. Neurolog prowadzący pacjentów po przyjęciu mógł zadecydować o podaniu dożylnego leku trombolitycznego, następnie pacjenci z proksymalnym zamknięciem tętnic domózgowych przechodzili zabieg trombektomii mechanicznej.

Do badania włączono 277 pacjentów z udarem o nieznanym czasie wystąpienia objawów oraz 865 pacjentów o znanym momencie zachorowania, poddanych trombektomii mechanicznej. Autorzy nie stwierdzili istotnej statystycznie różnicy między grupami w odniesieniu do uzyskania korzystnego efektu leczenia. W grupie pacjentów o nieznanym momencie zachorowania korzystny efekt terapii [wynik w zmodyfikowanej skali Rankina (mRS) = 0–2] uzyskało 54,2% chorych, natomiast w grupie pacjentów o znanym czasie trwania objawów odsetek ten wynosił 53,9%. W grupie o nieznanym początku zachorowania statystycznie istotnie mniej pacjentów uzyskało doskonały efekt terapii (mRS = 0–1). Nie zaobserwowano istotnych różnic w zakresie śmiertelności ani powikłań krwotocznych między grupami.

Mimo istotnej różnicy w czasie między wystąpieniem objawów a rozpoczęciem i zakończeniem trombektomii mechanicznej, jaka występowała między grupami, efekty końcowe terapii były podobne, co otwiera kolejne możliwości dla neurologów leczących udar w jego ostrej fazie. Zaproponowane radiologiczne kryterium kwalifikacji pacjentów do leczenia okazało się skuteczne i bezpieczne. Jest to pierwsze badanie z tak liczną populacją, skupiające się na bezpieczeństwie trombektomii u pacjentów o nieznanym momencie zachorowania. Po potwierdzeniu tych wyników w kolejnych próbach klinicznych prawdopodobnie możemy spodziewać się poszerzenia zakresu wskazań do trombektomii mechanicznej.

Opracował: dr n. med. Mariusz Siemiński

Źródło: Escalard S et al., Unknown‐onset strokes with anterior circulation occlusion treated by thrombectomy after DWI‐FLAIR mismatch selection. Eur J Neurol; 2018; 25(5): 732–738.