Nowa metoda obrazowania w chorobie Parkinsona

20 Kwietnia 2018

Mimo ciągłych poszukiwań wciąż nie opisano metody pozwalającej na radiologiczne potwierdzenie klinicznego podejrzenia choroby Parkinsona (PD, Parkinson’s disease). Klasyczne obrazy tomografii komputerowej oraz rezonansu magnetycznego, o ile pozwalają skutecznie wykrywać przyczyny wtórnego parkinsonizmu (np. wodogłowie normotensyjne lub zmian rozrostowe), o tyle w przypadku PD nie są przydatne. Badania izotopowe, obrazujące białko transportujące dopaminę w prążkowiu, pozwalają na stwierdzenie zaburzeń transmisji dopaminergicznej, ale też nie są specyficzne dla choroby Parkinsona.

Prasad i wsp. opublikowali w kwietniowym numerze European Journal of Neurology wyniki badania oceniającego skuteczność trójwymiarowej analizy obrazów tomografii rezonansu magnetycznego wrażliwego na neuromelaninę (neuromelanine-sensitive MRI). Badając fragmenty obrazów części zbitej istoty czarnej o polu powierzchni 10 mm2, naukowcy porównywali intensywność sygnału i ilorazy kontrastu (CRs, contrast ratios) w grupach pacjentów z PD i osób zdrowych.

Analizy wykazały, że ilorazy kontrastu w centralnej i bocznej części istoty czarnej były znacząco niższe w populacji chorych na Parkinsona w porównaniu z osobami zdrowymi. Co więcej, zmienna ta (CRs) korelowała z wynikami w Ujednoliconej skali oceny choroby Parkinsona (UPDRS, Unified Parkinson’s Disease Rating Scale).

Badanie Prasad i wsp. zostało przeprowadzone na niewielkiej grupie uczestników (16 pacjentów i 15 osób zdrowych), co ogranicza uniwersalność zgromadzonych obserwacji. Niemniej wyniki sugerują, że być może wkrótce dostaniemy do dyspozycji tanie i szeroko dostępne badanie radiologiczne potwierdzające kliniczne rozpoznanie choroby Parkinsona.

Opracował: dr n. med. Mariusz Siemiński

Źródło: Prasad S, Stezin A, Lenka A et al. Three-dimensional neuromelanin-sensitive magnetic resonance imaging of the substantia nigra in Parkinson’s disease. Eur J Neurol, 2018; 25(4): 680–686.