Dysfunkcja dróg moczowych — kliniczny marker w chorobie Parkinsona

8 Czerwca 2017

Stawiając pacjentowi rozpoznanie przewlekłej i postępującej choroby, takiej jak choroba Parkinsona, chcielibyśmy wiedzieć, czego pacjent i my możemy się spodziewać w przyszłości. Jak dalece jest już zaawansowany proces neurodegeneracyjny? W jakim tempie będą narastały objawy i niesprawność? Jaka forma terapii przyniesie optymalne efekty? Biomarkery progresji choroby stanowiłyby cenne wsparcie dla klinicystów. Oczywiście narzędzia tego rodzaju, oparte o precyzyjną analizę obrazów MRI lub PET są opracowywane, ale ze względu na ich ograniczoną dostępność (praktycznie wyłącznie w ośrodkach akademickich) i cenę, nie znajdują one szerokiego zastosowania w codziennej praktyce. Idealnym rozwiązaniem byłby algorytm prognostyczny opierający się na danych, które może zgromadzić każdy klinicysta — informacjach pochodzących z wywiadu i badania fizykalnego.

M. Picillo i wsp. w czerwcowym numerze „European Journal of Neurology” opublikowali wyniki analizy danych pacjentów uczestniczących w badaniu PRIAMO — wieloośrodkowe włoskie badanie obserwacyjne, dotyczące pozaruchowych objawów choroby Parkinsona, związane z dysfunkcjami układu moczowego. Do prospektywnego badania włączono pacjentów z wczesną chorobą Parkinsona (Hoehn and Yahr stadium nie wyższe niż 2). Populację badaną, liczącą 585 chorych, podzielono na dwie grupy: pacjentów z zaburzeniami urologicznymi i bez nich. Pacjenci byli oceniani 12 miesięcy po rozpoczęciu badania, a po raz drugi w 9–16 miesiącu po pierwszej ocenie.

Autorzy stwierdzili, że obecność dysfunkcji układu moczowego wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia innych pozaruchowych objawów choroby Parkinsona (ze strony przewodu pokarmowego, zaburzeń oddechowych, zaburzeń snu, uczucia zmęczenia i bólu). Ponadto u chorych z zaburzeniami układu moczowego rokowanie narastania niesprawności ruchowej było bardziej niekorzystne. Obecność objawów urologicznych nie wiązała się natomiast z gorszym rokowaniem występowania zaburzeń poznawczych.

Kliniczna wartość pracy Picillo i wsp. Polega na wskazaniu bardzo oczywistego, niewymagającego skomplikowanej aparatury, czynnika prognostycznego w chorobie Parkinsona. Dane o zaburzeniach ze strony układu moczowego są łatwe do uzyskania podczas zbierania wywiadu. Na ich podstawie można przeprowadzić stratyfikację pacjentów i w poszczególnych grupach zaproponować bardziej zindywidualizowane podejście terapeutyczne.

Opracował: dr n. med. Mariusz Siemiński

Źródło: Picillo M. i wsp. The PRIAMO study: urinary dysfunction as a marker of disease progression in early Parkinson’s disease. European Journal of Neurology, 2017; 24(6): 788–795.